Parsjat Mikeets in een Notendop
De naam van de parasja “Mikeets” betekent “Aan het einde” en is te vinden in Genesis 41:1.
De gevangenschap van Jozef eindigt eindelijk wanneer Pharaoh droomt van zeven vette koeien die door zeven magere koeien worden opgeslokt, en van zeven vette korenaren die door zeven magere aren worden ingeslikt. Jozef interpreteert de dromen om te betekenen dat zeven jaar van overvloed door zeven jaar van honger zal worden gevolgd en adviseert Pharaoh om graan tijdens de overvloedige jaren op te slaan. Pharaoh benoemt Jozef tot onderkoning van Egypte. Joseph trouwt Asenath, dochter van Potifar, en zij krijgen twee zonen, Manasse en Efraim.
Hongersnood verspreidt zich door de hele regio en voedsel kan alleen in Egypte worden verkregen. Tien broers van Jozef komen naar Egypte om graan te kopen; de jongste, Benjamin, blijft thuis, want Jacob vreest voor zijn veiligheid. Jozef herkent zijn broers, maar ze herkennen hem niet; hij beschuldigt hen ervan spionnen te zijn, dringt erop aan dat zij Benjamin brengen om te bewijzen dat zij zijn wie zij zeggen dat zij zijn, en zet Sjimon gevangen als gijzelaar. Later ontdekken ze dat het geld dat ze betaalden voor hun voorraden op een mysterieuze wijze aan hen is teruggegeven.
Jacob stemt ermee in Benjamin te sturen pas nadat Jehoeda de persoonlijke en eeuwige verantwoordelijkheid voor hem op zich neemt. Deze keer ontvangt Jozef ze vriendelijk, laat Sjimon vrij, en nodigt hen uit voor een veelbewogen diner bij hem thuis. Maar dan plant hij zijn zilveren beker, naar verluidt met magische krachten, in de zak van Benjamin. Als de broers de volgende ochtend naar huis gaan, worden ze achtervolgd, doorzocht en gearresteerd wanneer de beker wordt ontdekt. Jozef biedt aan om ze vrij te stellen en alleen Benjamin als zijn slaaf te behouden.
Vrij vertaald van chabad.org.
