G’d laten wachten

Gebaseerd om een toespraak van de Lubavitcher Rebbe
Het is de eerste avond van Sjawoe’ot en de maaltijd is voorbij. Je zou verwachten dat alles volgens het gebruikelijke patroon verloopt: de gasten gaan naar huis en het gezin gaat slapen. Maar deze nacht gebeurt er iets anders. In plaats van te gaan slapen, blijven de gezinsleden en hun gasten de hele nacht op en leren ze samen Tora.
De voor de hand liggende vraag is: Wat maakt deze nacht zo bijzonder dat mensen afzien van een goede nachtrust en in plaats daarvan wakker blijven om te leren?
De Midrasj vertelt ons een fascinerend verhaal. De nacht vóór het geven van de Tora deed het Joodse volk iets wat iedereen doet vóór een belangrijke gebeurtenis: ze gingen vroeg slapen om de volgende dag helemaal fit te zijn. Deze ogenschijnlijk onschuldige beslissing had echter onverwachte gevolgen. De volgende ochtend, toen het tijd was om de Tora te ontvangen, kwam er niemand opdagen. Het hele volk had zich verslapen. Mozes moest iedereen wakker maken. Daarom klaagde G-d later: “Waarom ben Ik hier gekomen als er niemand is om Mij te verwelkomen?”
Dit verhaal blijft een gênant onderdeel van onze geschiedenis. Het gebrek aan enthousiasme werd de kern van de traditie om elke eerste Sjawoe’ot-nacht wakker te blijven, om zo de fout van onze voorouders recht te zetten. Dit toont aan dat het ons echt niet ontbreekt aan enthousiasme.
Spiritualiteit vs Materie
De Lubavitcher Rebbe legt uit dat we dit verhaal verkeerd begrijpen. Men ging niet slapen uit apathie, maar juist uit enthousiasme.
De nacht voordat het Joodse volk de Tora zou ontvangen waren de mensen heiliger dan ze ooit waren geweest. Maar desondanks waren ze ontevreden omdat ze het niet genoeg vonden. Hoe konden zij als fysieke wezens ooit klaar staan om de Tora te ontvangen, wat het hoogtepunt van spiritualiteit is?
Ze wilden gedurende één nacht iets echt spiritueels ervaren. Dus gingen ze slapen. Tijdens onze slaap stijgt een deel van onze ziel op naar de hemel en leert daar Tora met engelen en andere zielen.
Maar wat was dan het probleem als dit hun intentie was? Waarom werd verslapen als een zonde beschouwd?
Eindbestemming: deze fysieke wereld
De fout die ze maakten, vervolgt de Rebbe, was dat ze door te gaan slapen hadden laten zien dat ze de essentie van de Tora verkeerd begrepen. De Tora is ons niet gegeven om spirituele wezens te worden. Als dat het doel was, zou G-d de Tora beter aan de engelen hebben kunnen geven.
De Tora moet gebruikt worden om de fysieke wereld te verheffen en te verfijnen. Het Jodendom is het overwinnen van onze wereldlijke neigingen.
Wakker worden!
Gebaseerd op de Toragedachten van de Rebbe, zoals gedrukt in Likoetei Sichot, deel 4, blz. 1024.
Na de uittocht uit Egypte duurde het 49 dagen voordat het Joodse volk de Tora ontving. Deze periode was er één van intensieve voorbereiding en geestelijke zuivering. Elke dag brachten ze een stapje dichter bij hun bestemming: het ontvangen van de Tora op de berg Sinai.
Maar op de ochtend van die bijzondere gebeurtenis gebeurde er iets onverwachts. G-d daalde neer op de berg Sinai… maar het volk was er niet. Ze lagen nog te slapen in hun tenten, en Mozes moest hen gaan wekken. G-d was daar niet blij mee.
Dat roept vragen op. Na zo’n lange tijd van groei en verlangen, hoe kon het volk dan slapen op zo’n cruciaal moment? Het antwoord ligt in hun diepe spirituele gevoeligheid. Het volk begreep dat hoe sterk hun voorbereiding in deze wereld ook was, hun ziel in de slaap nog hoger kon stijgen. Tijdens de slaap stijgt de ziel naar de hemelen en ervaart daar een intensere verbinding met G-d. Door te gaan slapen hoopten zij een spirituele dimensie toe te voegen aan hun voorbereiding op het ontvangen van de Tora.
Toch liet G-d Zijn teleurstelling blijken. Want hoewel die hemelse verbinding indrukwekkend is, is het doel van de schepping juist om G-d te dienen in de fysieke wereld. G-d gaf ons een ziel in een lichaam, niet om de materiële wereld te ontvluchten, maar om haar te heiligen. De gave van de Tora bracht juist die twee werelden samen: het spirituele en het fysieke. De juiste manier om je daarop voor te bereiden was niet door weg te stijgen, maar juist door wakker en aanwezig te zijn — klaar om de Tora te ontvangen met lichaam én ziel.
Vrij vertaald van Chabad.org
