Toen de Chassidische Rebbe met de antisemieten danste

Rebbe David van Dinov vierde ooit het Poeriemfeest in de synagoge met zijn chassidiem; het begon in de late namiddag en ging met veel energie door tot in de avond. Zoals gebruikelijk, genoten ze allemaal van het eten en de sterke drank. De muzikanten speelden, de Chassidiem zongen en dansten, en er was veel vreugde totdat ze niet langer het verschil wisten tussen “gezegend is Mordechai” en “vervloekt is Haman.” Het was alsof er geen kwaad meer in de wereld was, alsof alles heilig en goed was.

Maar ook al waren ze blij, er was één probleem waar iedereen aan dacht. Er ging een gerucht dat sommige niet-Joden in Dinov een pogrom aan het plannen waren die over één maand zou plaatsvinden – op Pesach. Pogroms werden toen vaak uitgevoerd door dronken boeren die opgehitst werden door hun priesters. Er werd gezegd dat de pogrom op de eerste avond van Pesach zou zijn, wanneer alle Joden in hun huizen de Seider zouden vieren. Rebbe David had vernomen dat deze antisemieten zich in een herberg aan de niet-Joodse zijde van de stad verzamelden om hun kwade plannen te bespreken.

Rond middernacht zei rebbe David plotseling tegen zijn Chassidiem aan tafel: “We hebben hier in de synagoge iets gedaan om Amalek uit te roeien. Maar wil je de klus afronden? Wil je Amalek echt uit roeien?

De Chassidiem riepen terug: “Ja, Rebbe, we staan klaar!”

“Als je antwoord ja is,” zei Rebbe David, “zing en dans dan nu met heel je hart en ziel met mij mee!”

De rebbe leidde de Chassidiem in een vrolijk lied en ze dansten vol enthousiasme. Ze zongen de chassidische melodie keer op keer totdat alle aanwezigen volledig – met hoofd, handen, voeten en zelfs laarzen – het Hemelse rijk van vreugde waren binnengegaan.

Het uitbundige, uitgelaten zingen en dansen voerde alle aanwezigen naar de hoogten van vreugdevolle sfeer. De rebbe riep plotseling: ‘De tijd is gekomen. Laten we gaan!” Hij stond op en leidde de Chassidim en de muzikanten naar buiten de synagoge. Ze stapten allemaal in wagens en begonnen door de straten te rijden, de niet-joodse wijk in  – terwijl de muzikanten speelden en de Chassidiem zongen.

Dinov was een klein stadje. Ze bereikten de niet-joodse buurt binnen een paar minuten. De rebbe liet hen naar de herberg gaan waar de antisemieten hun complot aan het voorbereiden waren. De Chassidiem klommen van de wagens af en volgden de rebbe de herberg in, allemaal zingend en dansend met uitbundige vreugde.

Tegen die tijd waren de boeren een beetje dronken en begonnen de Joden te vervloeken. Maar precies op dat moment liep Rebbe David de deur binnen, heilig, puur en stralend als een engel van G-d. Hij liep rechtstreeks naar de leider van de antisemieten, pakte zijn hand en begon met hem te dansen. Vervolgens pakte elke chassied de hand van een antisemiet, en ze begonnen allemaal in grote vreugde te dansen. Een speciale sfeer van heiligheid en zoetheid vulde de hele kamer. 

Na een uur of twee zingen en dansen stopten ze om uit te rusten. Alle boeren en chassidiem gingen rondom Rebbe David staan. Hij wendde zich tot de boeren en zei: “Mijn beste broeders, er is iets dat ik jullie moet vragen. Ik ben zo blij om bij jullie te zijn, en ik ben zo blij dat ik gekomen ben. Maar ik moet jullie zeggen: ik heb gehoord dat jullie Joden haten! Is er hier iemand die ons haat?”

De leider van de antisemieten keek naar zijn voeten, schudde ontkennend zijn hoofd en zei beschaamd: “Nee, dat is niet waar!” Alle boeren keken elkaar aan en zeiden allemaal: ‘Ik niet! Misschien iemand anders; ik haat geen Joden!”

“Ik heb een ongelooflijk gerucht gehoord – hoewel ik zeker weet dat het niet waar is! – dat jullie een pogrom tegen ons aan het plannen waren,” zei de rebbe.

“Niet wij!” zei de leider, ontwijkend om zich heen kijkend en blozend van schaamte naar zijn mede-samenzweerders.

“Als dat zo is,” zei Rebbe David, “waarom zouden we dan geen beste vrienden zijn?”

Alle boeren waren zo ontroerd door de heiligheid en liefde van de rebbe dat ze allemaal schreeuwden: “Ja, Rebbe, ja! Wees onze beste vriend!”

Toen begon het echte dansen.

Vertaald vanuit Chabad.org